"η μεγάλη απάτη"

Επίσημα και με

νόμο η υποχρέωση των επαγγελματιών να δέχονται πιστωτικές, χρεωστικές και πάσης φύσης ηλεκτρονική συναλλαγή. Μία διαδικασία με αρκετό παρασκήνιο, καθοδήγηση του λαού σε μονόδρομο και όλα αυτά για κάποιον απώτερο σκοπό. Την οικονομική στήριξη του τραπεζικού συστήματος με την αόρατη φορολόγηση επί του ηλεκτρονικού τζίρου των επαγγελματιών, την άμεση εκμετάλλευση του τζίρου της αγοράς και την έμμεση επιβάρυνση του πολίτη.

Πως όμως έφτασε ως εδώ και μάλιστα χωρίς καμία αντίδραση; όπως όλες οι μεθοδεύσεις.

"ξεκίνησε, πριν πολλά χρόνια, μία προπαγάνδα"

για τη φοροδιαφυγή ως την υπέρτατη μάχη, χιλιοπαιγμένο έργο σε μία ακόμη κακή επανάληψη. Στην συνέχεια επιβλήθηκαν μέτρα στις συναλλαγές, τα γνωστά capital control, και ολοκληρώνεται σιγά σιγά δια νόμου. Ας τραβήξουμε λοιπόν την κουρτίνα για να μπούμε στο παρασκήνιο και ελπίζω στο τέλος αυτού του άρθρου να έχει αναλυθεί το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδικασίας.

Στα μνημόνια που έχουν υπογραφεί τα τελευταία χρόνια η βασική προϋπόθεση είναι η χρηματοδότηση του τραπεζικού συστήματος. Αυτά τα ποσά προστέθηκαν στο δημόσιο χρέος και είναι τα μόνα ποσά που λήφθηκαν και φυσικά θα αποπληρωθούν από τους πολίτες της χώρας. Από εκεί και πέρα δόθηκαν μόνο εγγυήσεις για την μεταχρονολόγηση των ομολόγων που λήγουν κατά την διάρκεια των μνημονίων. Φυσικά τα ποσά που δόθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δεν πλησιάζουν ούτε στο απειροελάχιστο την σημερινή μηδαμινή αξία αυτών. Συνεπώς, μετρητά για τις τράπεζες και εγγυήσεις για την χώρα.

Το παραπάνω ήταν ένα βήμα. Το τραπεζικό σύστημα όμως δεν στάθηκε στα πόδια του, αυτό δεν το λένε, και μπήκε σε εφαρμογή το επόμενο.

Έπρεπε να απλώσουν το χέρι τους στον τζίρο της αγοράς και έμμεσα στο εισόδημα του πολίτη, κάτι που θα εξασφάλιζε μόνιμα έσοδα επί ενός τεράστιου ποσού.

Το προσπάθησαν με διάφορες παραπλανητικές ανταμοιβές, το επικοινώνησαν με τα ΜΜΕ, όμως το αποτέλεσμα δεν ικανοποίησε. Έτσι έπρεπε να γίνει με τη βία. Στο όνομα λοιπόν μιας ''επανάστασης'' μιας ''μάχης'' και μίας ''διαπραγμάτευσης'' με τους δυνάστες, επιβάλεται έλεγχος των κεφαλαίων. Έτσι εξανάγκασαν τον λαό στην χρήση των ηλεκτρονικών συναλλαγών και οι τράπεζες άρχισαν να τρίβουν τα χέρια τους. Τα κέρδη τους περίπου 2% στον ηλεκτρονικό τζίρο των επαγγελματιών. Από αυτούς, τα μεγάλα κεφάλια προχώρησαν άμεσα στην ανατίμηση των προϊόντων και τελικά η επιβάρυνση για τον πολίτη είναι 3%.

Συμπέρασμα, οι πολίτες και οι μικρομεσαίοι πληρώνουν το μάρμαρο και πάλι, χωρίς όμως να το καταλάβουν, ακόμη!

Με το πέρασμα του χρόνου και την σταδιακή εξομάλυνση του ελέγχου των κεφαλαίων οι παρατηρητές είδαν απώλειες και πτωτική πορεία στην χρήση των καρτών. Και η κυβέρνηση σαν καλός εκτελεστής αναλαμβάνει ρόλο πρωταγωνιστή. Νομοθετεί, επιβάλει δια νόμου την υποχρεωτική σύνδεση με το σύστημα, κάποιων επαγγελμάτων στην αρχή και με τροπολογίες τελικά την ολική ενσωμάτωση.

Στόχος είναι να αυξηθεί πάνω από το 50% επί του τζίρου η διακίνηση μέσω ηλεκτρονικών συναλλαγών, να κερδίζουν οι τράπεζες το 2% επί του ηλεκτρονικού τζίρου, να εκμεταλλεύονται την τοκοφόρο ημερομηνία όλου του τζίρου της χώρας, με ενδιάμεσο εισπράκτορα τον επαγγελματία και ευγενικό χορηγό τον πολίτη. Το νούμερο είναι τεράστιο για όποιον κάνει τους υπολογισμούς. Ταυτόχρονα εξαναγκάζουν τους πολίτες να ενταχθούν στο σύστημα ελέγχου και καταχώρησης για να τους έχουν εξαρτημένους, και αποσκοπούν στην καθιέρωση αυτής της κατάστασης στην συνείδηση των μικρών και νέων για την πλήρη τελική αποδοχή.

Στο δια ταύτα. Επίσημα η αιτία είναι η πάταξη της φοροδιαφυγής.

"Υπάρχει άραγε κάποιος που θα κάνει παράνομες πράξεις ηλεκτρονικά;"

αυτό φυσικά το γνωρίζουν οι κυβερνώντες, νυν και πρώην, αφού τις ''αμοιβές τους'' πάντα σε μετρητά τις παίρνουν! Κάποτε σε κουτιά από ''πάνες'' και πρόσφατα σε ''τόμους βιβλίων''.

Δεν είμαι ενάντια στην τεχνολογία και την εξέλιξη. Απλά δεν ανέχομαι την επιβολή μέσω ψεύτικων διλημμάτων που οδηγούν σε μονόδρομο. Είμαι αντίθετος σε τέτοιου είδους πρακτικές και έχω το δικαίωμα της επιλογής, θεμελιώδες χαρακτηριστικό ελεύθερου ανθρώπου.

"Ναι στην τεχνολογία και την εξέλιξη με γνώμονα τον σεβασμό στην ελεύθερη επιλογή"

Από την πλευρά μου επιλέγω την άλλη οδό. Δεν κάνω καμία σχεδόν ηλεκτρονική συναλλαγή, δεν συμμορφώνομαι με καμία επιβολή, δεν τους χαρίζω ούτε τον πυρετό μου και στέλνω τα πλαστικά, τα κόκκινα κέρματα και τις ανέπαφες εξαρτήσεις στον φυσικό τους προορισμό. Στα σκουπίδια.